de onzekerheid blijft

Jonathan hier, S. moet blijven platliggen in haar zetel.
Deze morgen op de echo was te zien dat het vruchtzakje nog intact was (om een hartslag te zien, is het nog te vroeg) maar er zat ook een grote bloeduitstorting. Vandaar het bloedverlies dus. Ofwel verteert die bloedklonter en kan het vruchtje blijven groeien (als het nog leeft) ofwel scheurt die klonter los en trekt die het vruchtzakje mee.
Ze moet nu ook om de 2 dagen een progesteron-inspuiting krijgen ter ondersteuning.
Daarnet met Decleer gebeld om te weten hoe het met het hcg-gehalte staat: 290 ongeveer. Dat klinkt niet goed maar de dokter zegt dat dit voor een stuk te verklaren is door de meting van 2 verschillende labo's. Het kan ook zijn dat het vruchtje zich herpakt en uiteindelijk toch blijft groeien.
"Het kan", "het kan"... erg rooskleurig ziet het er niet uit maar we koesteren nog altijd een klein beetje hoop.

het mag niet zijn

heel het weekend heb ik doorgebracht zonder ook maar 1 minuut het gevoel te hebben zwanger te zijn. deze morgen bij het opstaan is mijn vermoeden bevestigd: bloedverlies.
ik moet heel de dag platliggen en extra utrogestan nemen en morgen naar de dokter voor een echo. dat platliggen is nog een laatste reddingspoging maar mijn intuïtie weet al een paar dagen dat het afgelopen is.

paranoia²

ik ben deze morgen weer naar de huisarts geweest voor een bloedtest.
en guess what: m'n hcg is verdubbeld sedert woensdag! perfect op schema, van 243 naar 492.
nu ben ik toch iets geruster en zal ik toch een beetje kunnen genieten van m'n weekend. nee, nu laat ik geen bloed meer nemen vooraleer ik naar m'n echo-afspraak van woensdag ga.
niet zwanger geraken is ultra stressy maar deze periode moet niet veel onderdoen, echt waar. ik ben nog geen enkel moment écht blij kunnen zijn. ik ben gedoemd om paranoia te blijven denk ik.

toch goed?

mijn hcg is gestegen van 70 naar 243. meer dan verdubbeld dus op ongeveer 48h. de huisarts en de vrouw van dr decleer zeggen dat dit perfect is. in theorie is dat inderdaad een zeer goeie evolutie maar ik ben nog altijd niet gerustgesteld.
ik heb er nog altijd een heel slecht gevoel over. waarom doen mijn borsten dan minder pijn? waarom was ik gisteren misselijk en vandaag niet?
het wordt een helse week. ik hang niet meer aan mekaar van de zenuwen.
help!

paniek

ik ben gisterenavond gaan slapen met het gevoel dat m'n zwangerschapssymptomen verminderd waren. 1000 keer wakker geweest vannacht, al piekerend en woelend. deze morgen nog altijd hetzelfde gevoel. ik ben impulsief naar de huisarts gereden voor een bloedtest. om 18h weet ik of m'n hcg (genoeg) gestegen is sedert maandagmorgen.
hopelijk zijn al m'n tranen van deze morgen voor niets geweest maar ik vrees ervoor...

YES!

ik durf het bijna niet luidop te zeggen maar ik heb een positieve zwangerschapstest!

toen de dokter het goeie nieuws vertelde kon ik de eerste ogenblikken geen woord uitbrengen. ik zit hier te rillen en te trillen van de zenuwen.

maar ondanks alles blijf ik met m'n voeten op de grond. ik ben al veel keren zwanger geweest dus de kans dat het weer een miskraam wordt is niet onrealistisch. maar het is een goed begin. ik moet positief blijven en hopen op een goeie afloop.

volgende week woensdag een eerste echo :D.

nog een geluk dat

ode aan mijn 6 ongeboren engeltjes:

zoals met de gek uit het grapje
die zich voortdurend met een hamer
op het hoofd sloeg, en naar de reden gevraagd, zei:
'omdat het zo prettig is als ik ermee ophou' -
zo is het een beetje met mij. ik ben ermee opgehouden
je te verliezen. ik ben je kwijt.

misschien is dat geluk: een geluk bij een ongeluk.
misschien is geluk: nog een geluk dat.
dat ik aan jou kan terugdenken, bv.,
in plaats van aan een ander.
(herman de coninck)